fbpx

Manastir Lipar, duhovni biser Šumadijske eparhije

Manastir Lipar, duhovni biser Šumadijske eparhije

Pravoslavni biser Šumadijske eparhije Manastir Lipar se nalazi na  brdu Liparu, u selu Donja Sabanta, desetak kilometara od Kragujevca. Ovo selo i Lipar postali su šire poznati po srpskom romantičarskom pesniku i slikaru Đuri Jakšiću koji je ovde službovao 1865. i 1866. godine kao učitelj osnovne škole i gde je napisao čuvene pesme Na Liparu i Ponoć. Poznavaoci poezije će svakako reći da su tu nastali najlepši Đurini "noćni prizori" u stihovima.

Sadašnja manastirska crkva Svetog velikomučenika Georgija podignuta je 1936. godine na temeljima starijeg hrama. Osvećena je iste godine od vikarnog Episkopa sremskog Save (Trlajića), potonjeg gornjokarlovačkog – sveštenomučenika Srpske pravoslavne crkve, postradalog u Drugom svetskom ratu. U vreme podizanja Svetogergijevskog hrama u Donjoj Sabanti, koja je od 1910. godine imala parohijsku crkvu Preobraženja Gospodnjeg, sveštenik je bio Dobrivoje Branković.

Na mestu današnje crkve, po predanju, postojao je manastir još u XVI veku koji su Turci opljačkali i porušili. Tradicija pamti i grob monaha, verovatno sinaita, i isceljenje vernih nad njim. Šematizam Srpske pravoslavne crkve u kraljevini Srbiji iz 1895. godine (priredio Mitropolit Mihailo) beleži da u Donjoj Sabanti postoji crkva Svetog velikomučenika Georgija, sagrađena 1849. godine „od slabog materijala“. Parohiju od 249 domova i 1500 stanovnika, te 1895. godine, činila su sela Donja Sabanta, Gornja Sabanta i Velika Sugubina. Sveštenik je bio Gvozden Ilić koji je početkom XX veka podizao i Preobražensku crkvu u Donjoj Sabanti.

Milan Đ. Milićević u Kneževini Srbiji beleži da Donja Sabanta pripada Jagodinskom okrugu i Levačkom srezu, da prema državnom propisu iz 1872. godine ima 128 poreskih glava i da je selo dobilo školu 1865. godine. Kada je reč o školstvu u Donjoj Sabanti, ostalo je sećanje da su viđeniji domaćini još u Karađorđevo vreme u selo dovodili „lutajuće učitelje“, odnosno da su imali neku vrstu privatnih škola.

Do 2003. godine crkva Svetog velikomučenika Georgija na Liparu imala je status filijalne u Donjosabanačkoj parohiji i u njoj se služilo jednom mesečno. Te godine Episkop šumadijski Jovan na Liparu vaspostavlja Svetogeorgijevski manastir u kojem iguman postaje shiarhimandrit Sava (Avramović).

U oktobru 20013. godine odlukom Episkopa šumadijskog Jovana, manastir Sv. Velikomučenika Georgija je preimenovan u ženski manastir u kome sada žive i rade monahinje.

Hram, malih dimenzija ali skladno izveden, građen je po ugledu na moravske crkve, sa nizom arhitektonskih ukrasnih elemenata. Pravougaone je osnove sa polukružnim konhama i oltarskom apsidom. Zasveden je poluobličastim svodom i pokriven biber crepom. Crkva na Liparu obnovljena je 1997. godine i tada je ispred nje podignuta česma sa natpisom o priložnicima koji su pomogli obnovu hrama i podizanje česme.

Novi konak, priprata crkve i zvonik osvećeni su 20. oktobra 2007. godine. A potom su živopisana manastirska crkva i kapela u konaku.Igumanija manastira je Tavita. Rođena je u Sarajevu. Diplomu Fakulteta organizacionih nauka Univerziteta u Beogradu (sa prosekom ocena 9.64 ), na Lipar donosi 2013. godine. Prethodno, bila je monahinja u manastiru Gradac, gde ju je zamonašio žički vladika Hrizostom.

Monahinja Dorotea, je svojim znanjem,doprinela da se u manastiru Lipar od raznih lekovitih biljaka prave melemi ,čajevi, tinkture, kapi, masti koje leče mnoge bolesti, jer vredno i sa potpunom posvećenošću ona bere i sakuplja sve te samonikle, izuzetno lekovite trave i biljke i kroz recepture koje  su  protkana verom i ogromnom željom da se pomogne svakome ko ima zdravstvene probleme, ona izrađuje paletu lekovitih proizvoda. U manastirskoj prodavnici možete da kupite svaki od tih melema, gde će vam mati Dorotea dati detaljna uputstva za korišćenje, a mnogi proizvodi su i preporučljivi za svakodnevnu upotrebu za jačanje imuniteta, kako kod odraslih tako i kod dece.

LIPAR cap

LIPAR IKONOSTAS rsz

LIPAR KONAK rsz

 

Podeli ovu vest

29/09/2015 0 comment

Turska vodenica se nalazi se u centru Zaječara. Ne zna se pouzdano kada je izgrađena, ali se zna da je za njenu kupovinu bio zainteresovan Knjaz Miloš, ali je sticajem okolnosti postala vlasništvo izvesnog Koste Nišlije. U potonjem periodu je menjala vlasnike, a od 1945. je postala društvena svojina i data je na korišćenje Narodnom muzeju u ...

29/06/2021 0 comment

U Srbiji se početak gajenja maline vezuje za kasni XIX vek, tačnije 1880. godinu. Smatra se da su srpski iseljenici doneli prve značajne sorte iz ...

12/07/2021 0 comment

Petrovdan se slavi u čast svetih apostola Petra i Pavla, 29 juna po starom odnosno 12 jula po novom kalendaru. Već sam narodni naziv za praznik ...

28/07/2021 0 comment

Posle veličanstvenog koncerta Danice Crnogorčević, vokalnog sastava Đerdan i večeri aforizama i pesme, program Zlatiborskog kulturnog leta nastavljen ...

26/07/2021 0 comment

Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas obeležavaju praznik Svetog Arhangela Gavrila, u narodu poznatiji kao Gorešnjak ili Letnji ...

O Portalu

Portal koji promoviše Srbiju i njene vrednosti. Sve na jednom mestu, priča o Srbiji koju volimo, njenoj tradiciji, lepotama, ljudima i događajima.

Najnovije vesti