Sveti Simeon je duhovno, monaško ime Stefana Nemanje, utemeljivača dinastije Nemanjića, koji je rođen 1114.godine, a umro 1200. u Hilandaru. Vladao je od 1170.godine. Na početku vladavine bio je u vazalnom odnosu sa Vazantijom. Kad je svrgao brata Tihomira, postao je veliki župan Raške. Borio se za samostalnost svoje države, pa je zbog toga sklapao saveze sa Mlecima i napadao gradove na Jadranu.Jedno vreme je pod vlašću držao i grad Kotor.

Vizantija je uspela da povrati gradove na moru i pokori Rašku stavljajući je ponovo u vazalni odnos. Posle smrti vizantijskog cara Manojla Komnena, Stefan Nemanja nastavio je borbu za nezavisnost u savezu s Ugarima napadao neke oblasti vizantijskog carstva. Tako je Raškoj priključio teritorije između Zapadne i Velike Morave, Kosovo, Lab, Hvosno i Zetu, a s Dubrovnikom sklopio ugovor o trgovini i miru.

Prestola i državne vlasti odrekao se 1196. i zajedno sa ženom Anom otišao u manastir. Nemanja se zamonašio u Manastiru Studenica, gde je dobio ime Simeon, a ana je otišla u ženski manastir i postala monahinja Anastasija. Simeon je zatim otišao u Hilandar, koji je podigao zajedno sa sinom Rastkom, potonjim Savom. Za vreme njegove vladavine srpska država je konačno zbacila vizantijsku vlast i postala samostalna. U sređivanju unutrašnjih prilika oslanjao se na crkvu, kojoj je davao velike povlastice i posede, a sam je gradio mnoge, i danas najznačajnije manastire: Studenicu, Đurđeve stupove, Svetog Nikolu kod Kuršumlije i Hilandar.

Na njegov dan širom Srbije održavali su se vašari i panđuri, a danas samo u Mionici.
Slavi se kao krsna slava.