Za med manastira Lelić mnogi tvrde da je najukusniji u Srbiji. U ovoj zadužbini vladike Nikolaja Velimirovića, nedaleko od Valjeva, koju godišnje poseti do 100.000 vernika i turista, na teglama sa medom vidno je istaknuto: „Proizvod pčela u saradnji sa manastirom Lelić“, što svedoči o posebnoj brizi monaha prema pčelama.

Čuvajući bogatu tradiciju pčelarenja u manastirima, manastir Lelić danas raspolaže sa velikim brojem košnica koje se nalaze u prostoru mešovite šume.

Med manastira Lelić je prirodan, čist i bez aditiva. Činjenica da je on u celosti proizveden u okviru manastirske ekonomije ima poseban značaj. Naime, slobodnim biranjem da se postane monah dobija se poslušanje koje monah sa blagoslovom igumana obavlja, tako da monasi, u pravoslavnom hrišćanskom svetu, rasterećeni materijalnih briga, proizvode najkvalitetnije proizvode, i to: od umetničkih dela (freske, ikone…), preko rukotvorina koje su karakteristika ženskih manastira (vez, grnčarija, tkanje), pa do prehrambenih proizvoda (med, rakija, sir, vino). Takav odnos prema samom stvaralaštu, u nekom smislu, mogao bi se nazvati posebnim, naročito u kontekstu današnjeg sveta koji se isključivo, rukovodi profitom. U tom smislu, i ovaj med bi mogao da se smatra posebnim.