Petrovdan se slavi u čast svetih apostola Petra i Pavla, 29 juna po staru narodu i kao Pavlov dan, koji se obicno slavi sutradan kada se takode ne radi.

Kod Srba se do danas zadržao običaj da se uoči Petrovdana pale lile, koje se prave od mlade kore divlje trešnje ili breze.Paljenje lila obično se obavlja na javnim mestima i u tome učestvuju deca i omladina. Paljenje vatre i lila ima za cilj da podseti na vremena kada su vladari mnogobošci progonili i mučili hrišćane. Petar i Pavle prozvani su vrhovnim apostolima, jer su svojim javnim delovanjem utemeljili hrišćanstvo u Evropi. Obojica su mučenički stradala 67. godine u Rimu za vreme vladavine cara Nerona.

Glavne karakteristike praznika su: branje cveca i bilja, kult mrtvih, u cemu su glavnu ulogu imale jabuke, kao i žrtvovanje guske, odnosno gušceta.

Na Petrov dan se ništa ne radi u polju, narocito se ne uprežu konji u kola.
Opšti je obicaj kod Srba u Vojvodini da se do Petrovdana nisu smele seći jabuke nožem, niti se smelo jabukama loptati, ili pak udarati jednu o drugu jabuku, jer se verovalo, da ce ako se to čini, padati krupan grad i uništiti useve.

Veruje se da na Petrovdan sveti Petar deli jabuke deci na onom svetu. Koja je mati umrlog deteta jela jabuke pre Petrovdana veruje se njemuje sveti Petar nece udeliti.
U nekim selima južnog Banata na Petrovdan ujutru raznose jabuke prvim komšijama za dušu umrlih, a ponegde se jabuke odnose u crkvu na osvecenje.

Opšti je obicaj da se za Petrovdan mese kolaci sa jabukama -petrovaca". Mnoge porodice slave Petrovdan kao krsnu slavu.

Proslavljanje Petrovdana zauzima posebno mesto među letnjim praznicima stanovnika oblasti Rađevine i Valjevske Podgorine. U prošlosti je ovaj praznik praznovan zbog zaštite letine a najupečatljiviji momenat pred-stavlja paljenje lila uoči praznika koje se pretvara u veliko narodno veselje. Međutim, ovaj praznik je u Rađevini bio poznat i po običaju nadigravanja za dukat.