Sivi vuk sa Vlasine, strogo zaštićena vrsta

Sivi vuk sa Vlasine, strogo zaštićena vrsta

Sivi vuk je holarktička vrsta roda Canis, srodnik domaćeg psa. Na svetskoj je crvenoj listi zaštićenih vrsta, a na Vlasini je strogo zaštićena vrsta.

Veličina i masa vukova variraju, usled velike površine areala i naseljavanja različitih staništa. Najveći vukovi (žive u šumskim područjima Letonije, Belorusije, Aljaske iKanade) dosežu dužinu tela (od vrha njuške do početka repa) do 160 cm, a rep je dugačak još do 52 cm. U ramenima je visok oko 80 cm a mogu doseći težinu do 80 kg. Najmanji vukovi žive na Bliskom istoku i na Arabijskom poluostrvu. Dužina tela im je oko 80 cm, težina 20 kg a rep je dug oko 29 cm. Ženke su oko 2 do 12% manje od mužjaka i 20 do 25% lakše od njih.

Do početka razvitka poljoprivrede i stočarstva vuk je bio najrasprostranjenija zvijerna zemlji. Bio je rasprostranjen u cijeloj Evropi i Aziji sve do severne Afrike kao u severnoj Americi. U velikim delovima tog nekada divovskog područja rasprostranjenosti, a naročito u zapadnoj Evropi i severnoj Americi, ljudi su ga gotovo iskorenili. U istočnoj Evropi, na Balkanu, u Kanadi, Sibiru, Mongoliji i u manjoj meri u Iranu još postoje veće međusobno povezane populacije vukova. U ostalim dijelovima areala, vuk se sreće još samo u malim, međusobno izolovanim populacijama koje obuhvataju i manje od 100 životinja.

Vukovi žive u velikom broju najrazličitijih mesta. Zahvaljujući svojoj velikoj prilagodljivosti, uspevaju da žive i u ledenim područjima Grenlanda i Arktika, kao i u pustinjama Severne Amerike i Centralne Azije. Većina vukova nastanjuje travnata područja i šume. Danas je poznat pre svega kao šumska životinja, ali to je posledica činjenice da ga je čovek vrlo davno potisnuo s otvorenih područja.

Iako se u divljini može doći do susreta sa usamljenom jedinkom vuka, normalan socijalni život vukova odvija se u čoporu. Vučji čopor se u pravilu sastoji od roditeljskog para i njihovih potomaka, dakle, reč je o porodici. Vukovi (za razliku od domaćih pasa) polno sazrevaju tek s dve godine i do tog vrijemena ostaju s roditeljima. Prošlogodišnji mladunci pomažu roditeljima u podizanju mlađe generacije. U normalnim okolnostima, u jesen se vučji čopor sastoji od roditeljskog para, njihovih prošlogodišnjih, kao i mladunaca iz te godine. S dostizanjem polne zrelosti, mladi vukovi po pravilu napuštaju teritoriju svojih roditelja i kreću u potragu za vlastitim. Roditelji se zovu alfa-par i dominantniji su u odnosu na svoj podmladak, pa stoga nema borbi oko dominacije. Jedino se mladi vukovi takmiče oko pozicije beta vukova. Oni koji ne uspeju da dostignu ovaj rang postaju omega-vukovi, na najnižem položaju. Do parenja između srodnika nikad ne dolazi, čak i kad ne postoji drugi seksualni partner. Pri tome, mužjak je taj koji odbija parenje. Razdoblje skotnosti je oko šezdeset dana, a u jednom leglu je u pravilu između troje i sedam (ponekad se dogodi i četrnaest) mladunaca. Vukovi u divljini obično žive 8 do 9 godina. Američki bizon se brani od čopora v

Osnovu vučje hrane čine veliki biljojedi, pri tome lovi onu vrstu koja je najčešća u području na kojem živi. Na severnim delovima teritorije na kojem su rasprostranjeni pretežno love učoporu sobove, irvase, srne ili neku drugu divljač iz porodice jelena. U njihovu lovinu u Istočnoj Evropi spadaju i divlje svinje. Redovno love i male glodare kao što su zečevi, kunić, krtice, pacovi i miševi. U slučaju nestašice divljači, vukovi će jesti i strvinu i otpatke, kao i lubenice, krastavce i dinje. Vitamine i neophodne elemente za razvoj organizma vukovi ne dobijaju isključivo hraneći sebiljojedima, nego i sami jedu biljnu hranu. U vrlo kvalitetnu hranu za vukove ubraja se raznobobičasto voće, kao i listovi nekog bilja i trave. Ogromna i neutoljiva proždrljivost vukova spada u područje bajki i legendi. Prema aktuelnim istraživanjima, godišnja potreba jednog vuka za hranom kreće se između 500 i 800 kg po pojedincu. U proseku, vuk jede oko 2 kg dnevno, ali se pri tome mora uzeti u obzir i duža razdoblja u kojima vuk ne uspeva da ulovi ništa. Zanimljivo je to da, vuk može pojesti odjednom i do 10 kg mesa, ali on je veoma snalažljiv i umesto da sve to lepo svari, on deo tog mesa povrati i zakopa ga kao zalihu. Mladi vukovi često love i jedu insekte.

 

 

Podeli ovu vest

23/03/2018 0 comment

Reka Vrelo je desna pritoka reke Drine u naselju Perućac, opštini Bajina Bašta u Srbiji. Reka je dugačka samo 365 metara, pa je ...

18/04/2018 0 comment

U pisanim dokumentima Apatin se prvi put pominje 1011. godine. U 14. veku ove krajeve naseljavaju Srbi bežeci sa juga pred naletom Turaka, koji ...

10/04/2018 0 comment

Prizor kao iz bajke. Selo koje na prvi pogled osvaja svojim šarmom i lepotom - Dobrača  gornje gružansko selo i podrudničko selo, jer se ...

10/04/2018 0 comment

S obzirom na veliko prisustvo medonosnih biljaka, Frušku goru s pravom nazivaju medenom, odnosno slatkom planinom. Lipa, kao najmedonosnija ...

20/04/2018 0 comment

Za Kopaonik jahanje konja postaje sve više opcija koja privlači veliki broj turista koji sve više žele druženje sa ovim plemenitim ...

16/04/2018 0 comment

Krajem januara ove godine proglašeno je lučko područje kod Golubačke Tvrđave namenjeno putničkom saobraćaju. I već 08. aprila pristao je prvi ...

O Portalu

Portal koji promoviše Srbiju i njene vrednosti. Sve na jednom mestu, priča o Srbiji koju volimo, njenoj tradiciji, lepotama, ljudima i događajima.

Najnovije vesti

Newsletter

Budite u toku sa najnovijim vestima i informacijama na našem portalu!