Zlatiborci su poznati kao proizvođači mesa i mesnih prerađevina jer je to podneblje prirodnim karakteristikama predodređeno da bude stočarski kraj. Osim mesa proizvodi se mleko i mlečni proizvodi.

Na obodima Zlatibora, u nižim predelima stanovništvo seje žitarice (pšenicu, ječam, raž, ovas, kukuruz, heljdu) i povrće (krompir, luk, ...), a po padinama i okućnicama rasađena su stabla šljiva od kojih su najzastupljenije stare rakijske sorte (ranka, madžarka, drenovka, jakljanka, šljivac...). Pored šljive gaji se jabuka a odnedavno sve je više malina i kupina.

Sasvim je prirodno da ovaj kraj usavrši proizvodnju onih proizvoda za koju je imao obezbeđenu sirovinsku bazu. Još u pretprošlom veku Zlatiborci su bili najpoznatiji proizvođači sušenog goveđeg, svinjskog i ovčijeg mesa, a njihovi proizvodi su bili cenjeni na pijacama u Beogradu i Sarajevu a često su stizali i do Beča i Pešte. Danas su suvomesnati proizvodi najznačajniji artikal u bogatoj ponudi gastronomskih specijaliteta Zlatibora, a odmah iza njih su mlečni proizvodi.

Od starih sorti šljiva Zlatiborci proizvode domaću rakiju šljivovicu.

Zlatiborska pijaca nudi veliki izbor domaćih proizvoda a da bi ih što bolje prezentovali potrošačima zlatiborci organizuju „Pršutijadu" u Mačkatu i „Rakijadu" u selu Šljivovici.

Zlatiborski restorani pored raznih kuhinja koje su zastupljene u njihovoj ponudi nude i jela koja su karakteristična za ovaj kraj kao što su: zlatiborska zakuska (sir, kajmak, pršuta...), komplet lepinja (zapečena lepinja sa kajmakom, jajetom i prijetopom), kačamak sa kajmakom, heljdopitu, razne druge pite, svadbarski kupus, jagnjeće pečenje....